Anata wa ore no kizutsukeru. Sore demo, ore wa mada anata wo aishiteru no.

I just wanted to say, I love you so much. Thanks for everything. The good times we shared, the hugs, the times you cared for me when everyone else forgot. I hope you made the right decision this time. I did everything I could and I have no regrets.  I didn’t get to say all this in person because I was too hurt, but please be safe. Farewell.

Bakit di ko madama? :’((

“Pero mahal kita. Alam mo yan.”

Ang sakit pala pag di ko siya nakakausap. Kulang ang araw ko kahit anong gawin ko. Tumawa man ako’t mapasaya ng sandali, pag nag-iisa na lang ako pumapasok siya sa isip ko at napapaisip ako. Bakit ko ba hinayaang maging ganito?

Ang pangit pala pag nanliligaw ka palang or MU kayo parehas tapos alam mo yung tumblr ni girl or ni boy at follower ka niya. Kasi kung bigla siyang umayaw sayo, magpopost nalang siya pag magpaparamdam siya na ayaw na niya sayo at dahan dahan ka niyang sasaktan bago mo malaman. Hindi niya sasabihin ng diresto. Hihintayin niyang masaktan ka ng sobra hanggang sa puntong di mo na kaya. Magsisimula na siyang umiwas sa “Totoong convo”. Balik nalang ulit kayo sa pagkakaibigan. 

birthday ngayon ni kuya Earvs(oyeahearvs) kaya nag punta kami sa bahay nila para makikain. Una, dalawa lang kami ni lance ang bisita then dumami na dumami. Nagsidatingan sina Iris, Heartzel, Jasmine, Catherine, and Rachel. At first habang kumakain, ok pa, tawanan ng tawanan kulitan, kaso masakit daw ang ulo niya kaya di siya masyadong makatawa at makitrip. Then yun natapos kumain and lagi siyang nauupo dun sa single seater sofa kaya naman di ako maka lapit kaya dun nalang ako umupo sa mahabang sofa. Tapos, tumayo siya then nag CR kinausap ko yung isa kong tropa, si Lance para okupahin na yung upuan para sa mahabang sofa nalang siya mauupo. But guess what, I was wrong, di siys umupo and sa mas malayong upuan siya umupo at dun sa hindi ko pa siya masyadong makita. Fail. I got the feeling na ayaw niya akong kausapin kasi nga parang iwas siya sakin. Tapos yun. Sumakit na rin yung ulo ko and I wanted to go home kasi na badtrip ako. Sobra. Kaya nung nagyaya sila Earv na bumili ng ice cream sumama nako. Iniisip ko na, “Sisibat nako pagkatapos bumili, parang wala namang mangyayaring maganda sa araw ko ngayon eh.” pero di ako nakaalis dahil sa hiya na rin sa may birthday na bigla bigla na lang akong aalis. Nag tagal kami sa 7-11 dahil sa hirap maghanap ng maliit na cookies ‘n cream ng ice cream. Pag balik namin, lumamig yung ulo ko dahil siguro nakasagap ng hangin. Kumakanta nako and nakikisabay kahit mahina lang. Kumakanta siya pag balik namin and I enjoyed listening to her voice. Plano ko nga i record yung kanta niya but nasimulan na niya and di naman kanta ng babae para sa lalaki yung kinanta niya. Gusto ko sanang pakinggan yung kanta niya while lying on my bed thinking that she’s singing me to sleep and all but nasira yung pag mumuni muni ko nang biglang takpan ni Heartzel yung mata ko and said “Kakanta ka ha.” ayaw niya atang makita ko yung ipapakanta niya sakin so nagtaka ako kung ano yun. Songs passed and it was time for me to sing. Yung kanta ay Sorry Na by Parokya ni Edgar. And tinuturo siya ni Heartzel. Nagtaka man ako kung bakit Sorry Na yung pinapakanta sakin, tuloy parin ako pag kanta. Tapos nung chorus na sabi sakin ng mga katabi ko, “Sabihin mo, Sorry Na(insert her name here)” and yun na. May nagawa nanaman yata akong nakasakit sa kanya nang hindi ko alam. After that kumain kami ng ice cream at nag gayak na para umuwi. Sa paglalakad namin papunta ng gate ng subdivision, tinutulak ako ng mga tropa kong lalaki para kausapin siya then when I was about to talk to her, inakbayan siya ni Catherine so nag back down ako. Pagtanggal ni Catherine ng pagkakaakbay niya sa kanya, malapit na kami sa gate and I don’t want to slow us down by talking to her kasi akala ko pauwi narin siya but guess what? Mali nanaman ako. Pumunta pa siya sa bahay ni Catherine at nagreview/ tumambay or whatever business they have. Umuwi ako without saying a word to her and her to me. Wala. The fuck. What did I just do? I just sealed a misunderstanding into a what might turn to be an argument the next time we talk. Gaaah. Kill me now.

RF: I always wish at 11:11 am or pm. :))